Ενέργειες

ADA LOVELACE, Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΡΙΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ

Από The Stelios Files

Αναθεώρηση ως προς 14:36, 2 Σεπτεμβρίου 2019 από τον Admin (Συζήτηση | συνεισφορές)
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Πορτρέτο της Άντα από τη βρετανίδα ζωγράφο Margaret Sarah Carpenter (1836)

Η Λαίδη Άντα Λάβλεϊς, η οποία συχνά αναφέρεται ως «η μάγισσα των αριθμών», ήταν μια βρετανίδα κοσμικός που έγινε ένας από τους πρώτους προγραμματιστές υπολογιστών στον κόσμο. Της άρεσε να μαθαίνει και -πολλοί αναφέρουν- είχε το φυσικό χάρισμα της ιδιοφυΐας. Αργότερα, οι υποσημειώσεις της πάνω σε μια μετάφραση μιας ακαδημαϊκής εργασίας θα γίνει η πιο ανεξίτηλη συμβολή της στην επιστήμη.

Μια ματιά στη ζωή της μέχρι τον πρόωρο θάνατό της στην ηλικία των 36 δίνει μια εικόνα για το πώς μια τέτοια γυναίκα μπόρεσε να αφήσει το σημάδι της στον ανδροκρατούμενο κόσμο στις αρχές του 19ου αιώνα.

1 Κόρη μιας διαλυμένης αλλά προνομιούχου οικογένειας

Η Ada Byron στην ηλικία των τεσσάρων

Η συναρπαστική βιογραφία της Άντα Λάβλεϊς ξεκινά πολύ πριν καν γεννηθεί. Ο πατέρας της ήταν ο αναγνωρισμένος Άγγλος ποιητής Τζωρτζ Γκόρντον Μπάιρον, ο οποίος αναφερόταν ως Λόρδος Βύρωνας, ενώ η μητέρα της ήταν η Αναμπέλα Μίλμπανκ, γνωστή ως Λαίδη Μπάιρον μετά τον γάμο της με τον Μπάιρον και μια επιτυχημένη μαθηματικός. Παρά τις διακρίσεις και τα προνόμια των γονιών της, ο γάμος τους ήταν καταδικασμένος από την αρχή.

Ο γάμος αυτός ήταν απλώς μια επιχειρηματική συναλλαγή. Η Μίλμπανκ περιέγραψε τον ασύδοτο ποιητή ως «έναν πολύ κακό, πολύ καλό άνθρωπο», ενώ ο Μπάιρον, με τη σειρά του, έλεγε περιπαικτικά ότι «θα του άρεσε περισσότερο αν ήταν λιγότερο τέλεια». Ο γάμος ήταν μια καταστροφή -«μόλις μπήκαμε στην άμαξα», η Μίλμπανκ έγραψε αργότερα, «η όψη του άλλαξε σε κατήφεια και αποστροφή»- καθώς ο ποιητής εποφθαλμιούσε κυρίως την κληρονομιά της Μίλμπανκ.

Ο Μπάιρον ήταν γνωστός για τις ορέξεις του προς το ωραίο φύλο αλλά δεν άργησε η Μίλμπανκ να ανακαλύψει ότι ο σύζυγός της είχε αιμομικτικές σχέσεις με μια από τις πιο έμπιστες της, την ετεροθαλή αδερφή του ποιητή, την Αυγούστα Λι, από την οποία, ειρωνικά, ονομάτισαν το πρώτο τους παιδί.

Μέχρι τη στιγμή που η Αυγούστα Άντα Μπάιρον ήρθε στον κόσμο στις 10 Δεκεμβρίου του 1815 στους διάσημους γονείς της, η μητέρα της ήταν έτοιμη να αφήσει τον πατέρα της. Ακριβώς στις αρχές του 1816, η Μίλμπανκ άφησε τον Λόρδο Μπάιρον και πήρε μαζί της την μόλις πέντε εβδομάδων Άντα.

Η Αναμπέλα κατέθεσε τρεις κατηγορίες εναντίον του ως μέρος της διαδικασίας διαζυγίου: με αιμομιξία (τεχνικά τότε δεν ήταν έγκλημα), για ομοφυλοφιλία και ετεροφυλόφιλη σοδομία (και τα δύο αυτά θεωρούντο εγκλήματα).

Μετά την καταγγελία, ο Λόρδος Μπάιρον εγκατέλειψε την Αγγλία για να αποφύγει την ταπείνωση. Η Άντα Λάβλεϊς θα μεγαλώσει χωρίς να συναντήσει ποτέ τον πατέρα της. Πέθανε όταν ήταν αυτή ήταν οχτώ χρονών.

Μετά το διαζύγιό της, η Λαίδη Μπάιρον αντιμετώπισε επίθεση συκοφαντιών. Αφού η σχέση του πρώην της με την ετεροθαλή αδερφή του έγινε γνωστή στο κοινό, τα νέα στιγμάτισαν τη φήμη της ακόμα περισσότερο.

Η Ada Byron στην ηλικία των επτά

Χρόνια αργότερα ακούγοντας τα νέα για τις κατάφωρες απιστίες του πατέρα της και όταν παντρεύτηκε η ίδια, η Άντα Λάβλεϊς φώναζε: «είναι απαραίτητη μια νέα γλώσσα για να δώσει ορισμούς αρκετά ισχυρούς που να εκφράσουν τη φρίκη και την έκπληξή μου για τα φρικτά γεγονότα!» Ισχυρίστηκε ότι το επίθετο Λάβλεϊς ήταν ένας τρόπος να αποστασιοποιηθεί από την διεφθαρμένη κληρονομιά του πατέρα της.

Μετά τον χωρισμό των γονέων της στις αρχές του 1816, την κηδεμονία της μικρής Άντας ανέλαβε η μητέρα της, αλλά τον περισσότερο χρόνο τον περνούσε με την γιαγιά της Τζούντιθ Μίλμπανκ. Η Λαίδη Μπάιρον ήταν αποφασισμένη να δώσει στην κόρη της λίγη σταθερότητα στη ζωή χωρίς την παρουσία ενός πατέρα. Επίσης έκανε αποστολή της να μην γίνει τίποτα σαν τον πατέρα της. Θεώρησε πως όφειλε να την κρατήσει μακριά από φιλολογικές και ποιητικές ενασχολήσεις, τομείς συνήθεις για τα κορίτσια της εποχής, πιστεύοντας πως αυτές ήταν η αιτία για τη δύσκολη προσωπικότητα του πατέρα της κόρης της. Στην απόφαση αυτή συνέβαλε και η κλίση της ίδιας της Άντα η οποία πολύ νωρίς έδειξε αξιοθαύμαστη έφεση προς τις θετικές επιστήμες και ιδιαίτερα στα Μαθηματικά. Η μητέρα της Άντα λάτρευε επίσης τα Μαθηματικά και τη Φυσική και έδωσε στην κόρη της τα κατάλληλα εφόδια, προικίζοντάς την με το ερευνητικό ενδιαφέρον για τις επιστήμες.

2 Οι σπουδές

Ο πλούτος και η κοινωνική τάξη της μητέρας της έδωσαν στην Άντα πρόσβαση στους καλύτερους ιδιωτικούς καθηγητές που θα μπορούσαν να αγοράσουν τα χρήματα και στα εξυπνότερα μυαλά στην Αγγλία.

Έλαβε μαθήματα υψηλού επιπέδου από σπουδαίους δασκάλους όπως ο ριζοσπάστης ιερωμένος Γουίλιαμ Φρεντ, ο Γουίλιαμ Κινγκ (μετέπειτα σύζυγός της) και οι μαθηματικοί Αύγουστος Ντε Μόργκαν και η εξέχουσα σκωτσέζα επιστήμονας Μαίρη Σόμερβιλ, η οποία ήταν καλή φίλη της Λαίδης Μπάιρον.

Η Άντα ήταν ένα νεαρό δραστήριο και πανέξυπνο κορίτσι με γρήγορη αντίληψη και άγρια φαντασία, που συχνά ονειροπολούσε ότι πετούσε στον αέρα.

Μια από τις πρώτες επιστημονικές της αναζητήσεις ήταν μια μελέτη για το τι θα χρειαζόταν κανείς να πετάξει. Ανέλυσε τα φτερά των πτηνών και βρήκε την κατάλληλη αναλογία φτερό-προς-σώμα, καθόρισε ποια υλικά θα υποστηρίξουν πιθανότατα την πτήση και σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να εμπλέκεται και ο ατμός. Η χαρισματική για την ηλικία της κοπέλα συγκέντρωσε τα ευρήματά της σε ένα βιβλίο που ονόμασε Flyology.

Το χάρισμα της Άντα Λάβλεϊς ήταν αμέσως εμφανές σε όσους ήταν πιο κοντά της, συμπεριλαμβανομένων και των δασκάλων της. Ο καθηγητής μαθηματικών Αύγουστος ντε Μόργκαν δίδασκε την Λάβλεϊς μαθηματικά πανεπιστημιακού επιπέδου μέσω αλληλογραφίας. Αργότερα, ο ντε Μόργκαν έγραψε στη μητέρα της, Λαίδη Μπάιρον, για τη ευφυΐα της νεαρής γυναίκας.

«Αν ένας νεαρός μαθητής είχε τις ικανότητές της», διακήρυξε, «θα τον είχαν κάνει σίγουρα έναν μαθηματικό ερευνητή, ίσως του πρώτου βαθμού».

Ακόμα κι έτσι, η Άντα λίγο έλειψε όταν ήταν έφηβη να εμπλακεί η ίδια σε ένα σκάνδαλο, όταν παραλίγο πήγε να κλεφτεί με έναν από τους δασκάλους της. Ευτυχώς, η πιθανή οικογενειακή κρίση αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή.

3 Η ενήλικη ζωή

Η Ada Byron στην ηλικία των δεκαεπτά

Όπως ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή στην υψηλή κοινωνία, η Άντα Λάβλεϊς έκανε την κοινωνική της «πρεμιέρα» στα 17 της. Σε μια εποχή που σε γυναίκες δεν επιτρέπονταν καν η είσοδος σε βιβλιοθήκες με επιστημονική βιβλιογραφία, η Άντα Λάβλεϊς διατηρούσε στενές επαφές με εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής. Στα σαλόνια του Λονδίνου γνώρισε πολλά και γνωστά ονόματα των επιστημών. Ήδη σε νεαρή ηλικία θεωρούνταν «μια από τις πιο εντυπωσιακές προσωπικότητες της ρομαντικής εποχής». Καθοριστική για τη μετέπειτα πορεία της υπήρξε η γνωριμία της μέσω της Μαίρης Σόμερβιλ με τον Τσαρλς Μπάμπατζ (1791-1871), φιλόσοφο, αστρονόμο και μαθηματικό, μέλος της Βασιλικής Κοινότητας και καθηγητή Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Σε ένα δείπνο το 1833, η Άντα άκουσε για πρώτη φορά τις ιδέες του για την Αναλυτική Μηχανή (Analytical Engine), ένα σχέδιο μηχανικού υπολογιστή, που αποτέλεσε σημαντικό βήμα στην ιστορία των υπολογιστών. Η ιδέα την εντυπωσιάζει και για τα επόμενα χρόνια ο προγραμματισμός της γίνεται έμμονη ιδέα.

4 Ο γάμος

Ada King, Countess of Lovelace, circa 1840

Η Σόμερβιλ, που έγινε μια έμπιστη οικογενειακή φίλη, σύστησε επίσης την Άντα Λάβλεϊς στον Γουίλιαμ Κινγκ. Προερχόταν από μια αξιοσέβαστη οικογένεια που επρόκειτο να γίνει Κόμης και έτσι αυτός και η Άντα παντρεύτηκαν το 1835 όταν ήταν μόλις 19.

Αφού ο Κινγκ έλαβε τον τίτλο του Κόμη το 1838, η νεαρή νύφη του έγινε η Λαίδη Άντα Λάβλεϊς. Παίρνοντας από τη μητέρα της, η Λαίδη Λάβλεϊς θα φροντίσει ώστε η παντρεμένη ζωή της να μην κάνει τίποτα για να αμβλύνει τις ακαδημαϊκές φιλοδοξίες της, καθώς ένα από τα γράμματά της στη Σόμερβιλ μετέφερε:

«Τώρα κάθε μέρα διαβάζω μαθηματικά και είμαι απασχολημένη με την τριγωνομετρία και την εισαγωγή στις εξισώσεις δευτέρου και τρίτου βαθμού. Έτσι, βλέπεις ότι ο γάμος δεν έχει αμβλύνει τη όρεξη για αυτές τις επιδιώξεις, ούτε την αποφασιστικότητά μου να τις συνεχίσω».

Κράτησε αυτή την υπόσχεση στον εαυτό της ακόμα και αφού γέννησε τα τρία παιδιά τους, δύο γιους και μια κόρη. Ακόμα και ως νεαρή μητέρα στις αρχές της ηλικίας των 20, η Άντα ήταν ακόμα σε πλήρη αναζήτηση της γνώσης και της επιστήμης όπως το είχε σχεδιάσει.

5 Η συνεργασία με τον Μπάμπατζ

Περισσότερο εντυπωσιασμένος για τις προχωρημένες γνώσεις στα μαθηματικά της μόλις 17χρονης Άντα έμεινε ο Μπάμπατζ και δεδομένου του κοινού τους ενδιαφέροντος, η Άντα Λάβλεϊς και ο Τσαρλς Μπάμπατζ έγιναν στενοί συνεργάτες, παρά την μεγάλη διαφορά ηλικίας τους -αυτός ήταν 43 και εκείνη ήταν 17. Συνδέθηκαν σε πνευματικό επίπεδο και θα διατηρήσαν μια υγιή αλληλογραφία για τα μαθηματικά και την επιστήμη που θα διαρκούσε σχεδόν 20 χρόνια.

6 Η Διαφορική Μηχανή

Μια πρώιμη εφεύρεση του Μπάμπατζ που λεγόταν «Διαφορική μηχανή» κέντρισε το ενδιαφέρον της Άντα από την πρώτη φορά που της έδειξε τη μηχανή. Περιελάμβανε γρανάζια και μοχλούς που, όταν τους τραβούσαν, μπορούσαν να παράγουν μια μαθηματική λύση, καθιστώντας το το πρώτο μοντέλο αυτόματης αριθμομηχανής. Ήταν σχεδιασμένη να συνοψίζει πολυωνυμικές συναρτήσεις. Τόσο οι λογαριθμικές όσο και οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις μπορούν να προσεγγισθούν με πολυώνυμα, έτσι η αναλυτική μηχανή μπορεί να υπολογίσει πολλά χρήσιμα σύνολα αριθμών. Η διαφορική μηχανή ήταν σχεδιασμένη να κάνει πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό και διαίρεση με ακρίβεια 6 δεκαδικών ψηφίων.

Το μηχάνημα αυτό ήταν στο επίκεντρο των συζητήσεων της επιστημονικής κοινότητας της Αγγλίας και έσπρωξε τη έμφυτη φαντασία της Άντα σε θαυμαστά ύψη.

Όμως, η διαφορική μηχανή του Μπάμπατζ μετατράπηκε σε αποτυχία αφού ήταν οικονομικά ασύμφορη να κατασκευαστεί. Η μηχανή απαιτούσε χιλιάδες μεταλλικά μέρη, με μεγάλο κόστος.

7 Η Αναλυτική Μηχανή

Μετά που η κατασκευή της διαφορικής μηχανής ματαιώθηκε, ο Μπάμπατζ άρχισε να σχεδιάζει μια διαφορετική, πιο πολύπλοκη μηχανή, την οποία ονόμασε Αναλυτική μηχανή. Η βασική διαφορά ανάμεσα στις δύο μηχανές είναι ότι η Αναλυτική μηχανή μπορούσε να προγραμματιστεί χρησιμοποιώντας Διάτρητες κάρτες. Ο Μπάμπατζ συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να αποθηκεύσει προγράμματα σε αυτές τις κάρτες, ώστε ο χρήστης χρειαζόταν μόνο να δημιουργήσει το πρόγραμμα μια φορά, και μετά εισάγοντας την κάρτα θα μπορούσε να το τρέξει ξανά. Διάτρητες κάρτες χρησιμοποιούντο ήδη στους μηχανικούς αργαλειούς Ζακάρ.

Οι δύο ξεκίνησαν μια επιστημονική συνεργασία που θα διαρκούσε μέχρι ο Μπάμπατζ εξελίξει την εφεύρεσή του χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνική από τους αργαλειούς. Αλλά αντί για την ύφανση μοτίβων λουλουδιών όπως έκανε αργαλειός του Ζακάρ, η νέα μηχανή θα μπορούσε να κάνει αλγεβρικούς υπολογισμούς. Ο Μπάμπατζ προσάρμοσε την ίδια αρχή του αργαλειού του Ζακάρ στα σχέδια για την αναβαθμισμένη εφεύρεσή του. Η μηχανή θα δημιουργούσε κάρτες λειτουργίας με διάτρητα μοτίβα που θα μπορούσαν να εισαχθούν σε αυτό και αυτές οι κάρτες να μεταφέρουν κώδικες οδηγιών που θα επέτρεπαν στη μηχανή να εκτελεί διαφόρους υπολογισμούς. Έτσι, η νέα εφεύρεση του Μπάμπατζ -η οποία έμεινε μόνο στα σχέδια- αναφέρεται ως ο πρώτος υπολογιστής του κόσμου. Την αποκάλεσε «αναλυτική μηχανή».

Δυστυχώς η περίφημη Αναλυτική Μηχανή δεν κατασκευάστηκε ποτέ (ο Μπάμπατζ τροποποιούσε διαρκώς τα σχέδιά της μέχρι το θάνατό του το 1871) κι έτσι η Άντα Λάβλεϊς ποτέ δεν είδε το πρόγραμμα να υλοποιεί τους υπολογισμούς της.

8 Οι σημειώσεις και ο πρώτος προγραμματιστικός κώδικας

Διάγραμμα αλγορίθμου για τον υπολογισμό των αριθμών Bernoulli για τnν αναλυτική μηχανή

Η Άντα Λάβλεϊς μελετούσε τις μηχανές του Μπάμπατζ με σκοπό να μεταφράσει το έργο του στο κοινό. Ο Μπάμπατζ το 1841 δίνει μια διάλεξη στο Τορίνο (Ιταλία) και ο Ιταλός μαθηματικός Λουϊτζι Μενάμπρεα (Luigi Menabrea), κρατώντας σημειώσεις από τη διάλεξη, δημοσιεύει σχετικό άρθρο στα γαλλικά. Η Άντα το μετέφρασε και το έστειλε στον Μπάμπατζ, ο οποίος την ενθάρρυνε να γράψει παράλληλα με τη μετάφραση του άρθρου και τα δικά της σχόλια, πράγμα που η Άντα έκανε, -τις τιτλοφόρησε Σημειώσεις- τριπλασιάζοντας την έκταση του άρθρου.

Οι σελίδες της περιγράφουν τον μηχανισμό του υπολογιστή, τι ήταν ικανός να κάνει και μια σειρά από οδηγίες προγραμματισμού για τις κάρτες λειτουργίας του μηχανήματος.

Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι ο κώδικας της Άντα ήταν απλά μια εκδοχή κώδικα που ο μέντοράς της, ο Μπάμπατζ είχε προηγουμένως γράψει. Αλλά ακόμα και πάλι, η συνεισφορά της στην Πληροφορική δεν τελείωσε εκεί.

Ήταν η πρώτη που κατάλαβε πώς οι υπολογιστές είχαν τη δυνατότητα να κάνουν πολύ περισσότερα από το να δουλεύουν με αριθμούς. Στο μυαλό της, θα μπορούσαν να παράγουν πράγματα πολύ πιο καλλιτεχνικά και αφηρημένα.

Έγραψε, «Αν υποτεθεί ότι οι θεμελιώδεις σχέσεις των ηχητικών σημάτων στην επιστήμη της αρμονίας και της μουσικής σύνθεσης ήταν επιρρεπή σε τέτοια έκφραση και προσαρμογές, η μηχανή θα μπορούσε να συνθέσει περίτεχνα και επιστημονικά, κομμάτια μουσικής οποιασδήποτε πολυπλοκότητας ή έκτασης».

Πρόβλεψε ακόμη και τις συνέπειες του ηλεκτρονικού υπολογιστή για το τεχνητό πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης: «Η Αναλυτική Μηχανή δεν έχει καμία πρόθεση να γεννήσει τίποτα», δήλωσε. «Μπορεί να εκτελέσει ό,τι ξέρουμε πώς να τη διατάξουμε εμείς να το εκτελέσει. Μπορεί να ακολουθήσει την ανάλυση. Αλλά δεν έχει καμία δύναμη να προβλέψει οποιεσδήποτε αναλυτικές σχέσεις ή αλήθειες».

Εκτός από τις προβλέψεις της ότι μια παρόμοια μηχανή στο εγγύς μέλλον θα μπορούσε όχι μόνο να επιλύει μαθηματικά προβλήματα, αλλά και να συνθέτει πολύπλοκη μουσική και να παράγει γραφικά, στο άρθρο συμπεριέλαβε ένα "σχέδιο" σχετικά με το πώς η Αναλυτική Μηχανή θα μπορούσε να υπολογίζει αριθμούς Μπερνούλι (Bernoulli numbers). Αυτό ακριβώς το "σχέδιο" θεωρείται από τους ιστορικούς το πρώτο πρόγραμμα υπολογιστή. Το άρθρο δημοσιεύτηκε το 1843, σε ηλικία 27 χρονών. Έτσι απλά, η νεαρή επιστήμονας είχε εν αγνοία της γράψει τις πρώτες γραμμές κώδικα υπολογιστή με το χέρι.

Δυστυχώς, όπως πολλές ιδιοφυΐες που δεν αναγνωρίζονται κατά τη διάρκεια της ζωής τους, η αναλυτική μηχανή που οραματίστηκε ο Τσαρλς Μπάμπατζ και τελικά υποστηρίχθηκε από την Άντα Λάβλεϊς αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό από το επιστημονικό πεδίο. Οι τολμηρές εφαρμογές που η Λάβλεϊς πίστευε ότι η μηχανή θα μπορούσε να υποστηρίξει ήταν απλά αδιανόητες για τους μηχανικούς τότε.

Οι σημειώσεις της Άντα Λάβλεϊς για την αναλυτική μηχανή που δημοσιεύθηκαν στο ημερολόγιο των επιστημονικών απομνημονευμάτων του Τέιλορ, έγιναν το θεμέλιο που βοήθησε στην ίδρυση της ψηφιακής εποχής, αλλά η μεγάλη της ανακάλυψη πήγε σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητη. Μια δεκαετία αργότερα το 1852 πέθανε από καρκίνο της μήτρας στην ηλικία των 36 ετών -στην ίδια ηλικία που ήταν ο πατέρας της όταν πέθανε. Ζήτησε να θαφτεί δίπλα του, παρόλο που δεν τον γνώρισε ποτέ.

9 Η αναγνώριση

Η δουλειά της Άντα με τον Μπάμπατζ και την παλιά αναλυτική μηχανή ξαναήρθε στην επιφάνεια στα μέσα του 20ου αιώνα. Οι συνεισφορές της ήταν τόσο μεγάλες που το Υπουργείο Αμύνης της Αμερικής ΤΟ 1980 ονόμασε προς τιμήν της μια γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου "Ada" και κάθε Οκτώβριο στην «Ημέρα Λάβλεϊς» εορτάζονται οι γυναίκες στην επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανική και Μαθηματικά.

Τότε, οι γυναίκες με ένα ισχυρό μυαλό σαν το δικό της θεωρούνταν «μη γυναίκες» ή «μη θηλυπρεπείς». Ακόμα και η νεκρολογία της στην εφημερίδα London Examiner περιέγραψε τη ευφυΐα της ως «εντελώς αρρενωπή».

«Η διορατικότητα της θα γίνει η βασική έννοια της ψηφιακής εποχής», έγραψε ο Γουόλτερ Ιζακσον στο βιβλίο του «Οι Νεωτεριστές». «Οποιοδήποτε κομμάτι περιεχομένου, δεδομένων ή πληροφοριών -μουσική, κείμενο, εικόνες, αριθμοί, σύμβολα, ήχοι, βίντεο- θα μπορούσε να εκφραστεί σε ψηφιακή μορφή και να επεξεργάζεται από μηχανές».

Ακόμα και ο Κάρολος Μπάμπατζ, που θεωρείται σπουδαίος επιστήμονας και εφευρέτης, ονόμασε την νεαρή ομόλογό του ως τη «μάγισσα των αριθμών», γράφοντας ότι «έχει ρίξει το μαγικό της ξόρκι γύρω από το πιο αφηρημένο των Επιστημών και το έχει καταλάβει με μια δύναμη που λίγοι άρρενες διάνοιες (στη χώρα μας τουλάχιστον) θα μπορούσαν να έχει ασκήσει το ίδιο».

Σε μια εποχή που οι γυναίκες δεν αναμενόταν να είναι εξέχοντες στοχαστές και δημιουργοί, η λαμπρότητα της Λάβλεϊς έλαμψε και αψήφησε τις απαρχαιωμένες υπαγορεύσεις του τι σήμαινε να είσαι κυρία και επιστήμονας.


10 Πηγές